صفحه اصلی | آثار چاپ شده | نمایشگاه ها | درباره نویسنده و شاعر | ارتباط با ما
انزوا

در سکوتی عمیق ، به انزوا نشانده اند فکر را 
از وحشت ویروس هائی که میانمان چون ارواح پرسه می زنند 
هر بار که زخمی سر باز میکند 
هجوم فقر نقش بند ماسک هایی می شود که بر چهره داریم  
گویی قصه های بی رحمی زمان پایانی ندارد 
چگونه به نفس بگوئیم در سینه بمان تا روحمان را به تسخیر در آورند
ویروس ها تنها نیستند 
ترس من از کسانیست که مرگ را تکثیر میکنند تا اندیشه هایمان را بربایند 
کافیست تا ماسک ها را به کناری بزنیم 
زندگی را خوب نفس بکشیم 
و سهم خود را از خوشبختی تا رسیدن به مرگی با شکوه باز ستانیم